جمشید وحیدی
سرود "ای ایران" ۶۰ ساله شد.
تولدت مبارک

در سال ۱۳۲۶ و پی آمدهای تلخ جنگ دوم جهانی و اشغال ایران و ترس و وحشت از حضور رنگ و وارنگ سربازهای آمریکایی، انگلیسی، روسی، هندی و لهستانی، شیوع بیماری تیفوس و جیره بندی مواد غذایی و یاس و ناامیدی استاد بزرگوار هنر موسیقی ملی ایران زنده یاد روح الله خالقی بر سرود مرز پر گهر استادحسین گل گلاب آهنگی زیبا و دلنشین ساخت که بعد از چند دهه ای تبدیل به سرود منتخب ملت ایران شد. کاری ارزنده و خاطره انگیز که امروز تمام گردهم آیی های ایرانی با این سروده آغاز میشود.

نخستین اجرای آن ۶۰ سال پیش در کنسرت بزرگ انجمن موسیقی ملی ایران در سینما همای استانبول با ارکستر بزرگ اساتید موسیقی ایران که استاد صبا هم در آن ویلون می نواخت با آوای دلنشین مرحوم بنان و گروه کر انجام گرفت.


بعدا در گیر و دار حوادث سیاسی پی در پی ایران چند دهه ای این سرود در آشیو رادیو ایران خاک خورد! ولی از چند سال قبل از انقلاب ۱۳۵۷ و بعد از انقلاب تا به امروز سرود "ای ایران ای مرز پر گهر" تبدیل به هویت و شناسنامه گردهم آیی های ایرانی است در درونمرز و برونمرز. و بی اغراق سرود "ای ایران" در ردیف سرود ملی اطریش که موزارت آنرا ساخته و پرداخته است و مارسیز فرانسه و آه کانادا و سرود های خاطره انگیز و ملی چند کشور دیگر است.

از دیگر سرودهای ملی وا معرف ایران سرود شاهنشاهی است که به دستور رضاشاه ساخته و پرداخته شد. گویا تم آن ساخته مین باشیان باشد ولی شاعر و سراینده آن گمنام مانده است و محتوای شعری آن سرشار از تملق و چاپلوسی است که حتی محمدرضا شاه هم با آن اذعان داشت. بخصوص آنجا ییکه شاعر متملق سروده است:
کز پهلوی شد ملک ایران صد ره بهتر ز عهد باستان.
تم این سرود در مسافرت های رسمی شاه و مراسم مملکتی اجرا می شد.

بتازه گی در ایران تم سرودی توسط هنرمندان درونمرزی در سطحی مناسب اجرا شده که هویت آن منتسب به دوران ناصرالدین شاه قاجارمی باشد. شعر زیبایی که در نوسازی آن گزارده شده ساخته بیژن ترقی سراینده نام آور و باذوق میباشد: با برگردان وطنم، وطنم، وطنم ...

ولی سرود زنده یاد دکتر گل گلاب که مرحوم خالقی آهنگ معروف خود را بر روی آن ساخته و نوشته همچنان سرود خاطره انگیز و منتخب ملت ایران است.


تکریمی دگر باره هم زمان با شصتمین سال تولد سرود ملی" ای ایران" به استاد روح الله خالقی، استاد حسین گل گلاب و استاد غلامحسین بنان.

روانشان شاد و یادشان زنده و جاودان.